Οι νέες συντεταγμένες της (Κεντρο)Δεξιάς

Ευχάριστη έκπληξη ήταν η δήλωση του Γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας κ.Μανώλη Κεφαλογιάννη κατά την επίσκεψή του στο Ίδρυμα και τον τάφο του Ελευθερίου Βενιζέλου. Είπε λοιπόν ο κ. Κεφαλογιάννης: «Ο εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος (με την πολιτική του) μας άφησε παρακαταθήκες που κρατούν ακόμα και σήμερα. Η πολιτική του ήταν Εθνική, ήταν Κοινωνική, ήταν Φιλελεύθερη και Δημοκρατική. Ήταν μια πολιτική στον αντίποδα της Μαρξιστικής, της Κομουνιστικής, της Λενινιστικής Θεωρίας. Ήταν μια πολιτική ενάντια στα άκρα και τις ακρότητες. Μια πολιτική, που σήμερα μπορεί να εκφραστεί μόνο από τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου και, κυρίως, τη Νέα Δημοκρατία».

Η δήλωση αυτή ήταν έκπληξη γιατί είναι έξω από τα πλαίσια στα οποία έχουμε συνηθίσει τόσο την Νέα Δημοκρατία γενικά, όσο και τον Μ.Κεφαλογιάννη ειδικότερα. Η ΝΔ, ως η μείζων κομματική έκφραση της ελληνικής Κεντροδεξιάς στα μεταπολιτευτικά χρόνια, συστηματικά απέφευγε παραδοσιακά κάθε αναφορά αντίστιξης και εναντίωσης στην Αριστερά. Εκδηλώνοντας φανερά ένα ισχυρό φοβικό σύνδρομο, αποσιωπούσε τους όρους "Δεξιά" και "δεξιός" κάνοντας μόνο λελογισμένη χρήση της "Κεντροδεξιάς" και δεν χρησιμοποιούσε πολιτικό λόγο με ιδεολογικοπολιτικές αιχμές και γωνίες.
Η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς μετά το 1974 είχε κατωρθώσει εύκολα να προκαλεί μια μόνιμη ενοχικότητα στον ευρύτερο χώρο της ελληνικής Κεντροδεξιάς, που εκδηλωνόταν με σιωπηρή ανοχή ή και αποδοχή του κυρίαρχου ρόλου της μαρξιστικής ιδεολογίας και διαλεκτικής στον δημόσιο και τον πνευματικό βίο της χώρας, στις διάφορες φυσικά εκφάνσεις κι αποχρώσεις της.
Ο ίδιος, μάλιστα, ο Μ. Κεφαλογιάννης -χαρακτηριστική φιγούρα νεοδημοκράτη πολιτικού της άχρωμης ιδεολογικά καραμανλικής πλατφόρμας- σε δημόσια συζήτηση στην οποία συμμετείχε από κοινού με τον γράφοντα προ διετίας περίπου (ημερίδα "Προϋπολογισμός 2011, Πορεία της Ελληνικής Οικονομίας, οργάν. Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, Ηράκλειο) δεν είχε παραλείψει να θωπεύσει γενναιόδωρα το ΚΚΕ, ως το μόνο κόμμα που έχει ιδεολογική συνέπεια και ταυτότητα. Δήλωσε μάλιστα πως ο ίδιος αν δεν πολιτευόταν από παιδί με την ΝΔ, θα βρισκόταν στις τάξεις του ΚΚΕ. Τα λόγια αυτά θα ήταν σεβαστά, κι ευχάριστα ίσως ως πολιτική αβρότης, αν δεν ήταν απολύτως ενδεικτικά του παντελούς ιδεολογικού αποπροσανατολισμού της ΝΔ, ως και πολύ πρόσφατα.

Πρώτα η ΕΡΕ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 κι έπειτα πολύ συστηματικότερα ο πολιτικός της επίγονος, η ΝΔ, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, απεκδύθησαν πάσης ιδεολογικής περιβολής, με αποτέλεσμα να γίνουν ένα κόμματα χωρίς πολιτική παράδοση και ιδεολογικό πρόσημο, έπαψαν να δίνουν ιδεολογικές μάχες, έπαψαν να μάχονται για τις ιδέες και με τις ιδέες. Όμως όταν οικειοθελώς αποσύρεσαι από ένα πεδίο αντιπαράθεσης, τότε ο αντίπαλος κυριαρχεί επ' αυτού αμαχητί και ολοκληρωτικά. Γιαυτό και ήταν ευχάριστη η έκπληξη της παραπάνω δήλωσης, γιατί σηματοδοτεί ένα αναπροσανατολισμό, ένα επανακαθορισμό των συντεταγμένων της ευρύτερης παράταξης πάνω στον πολιτικό χάρτη, κυρίως από θεωρητική/ιδεολογική άποψη. Πολλοί το λένε αυτό τον τελευταίο καιρό, με ένα λάθος κομβικό όμως κατά την κρίση μας. Λέγεται κατά κόρον ότι η ΝΔ και ο ευρύτερος χώρος της μετατοπίζονται δεξιότερα στην διάταξη της πολιτικής γεωγραφίας. Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι άλλο, πολύ σπουδαιότερο. Η ΝΔ, δηλαδή οι κινητήριοι ηγετικοί της θύλακες, επανευρίσκουν την ιδεολογική ταυτότητα που είχαν ξεχάσει σε κάποιο καταχωνιασμένο κουτί. Ανακαλύπτουν ξανά ότι η παράταξη διαθέτει πλούσιο θεωρητικό και ιδεολογικό οπλοστάσιο. Σαφώς σε αυτή την διαδικασία βοήθησε πολύ η φαινομενική επέλαση μιας δυναμικής ριζοσπαστικης Αριστεράς. Η ευρύτερη παράταξη σήμερα γίνεται και πάλι φορέας και πομπός των ιδεών της, συντάσσεται και καταλαμβάνει εμφανώς ζωτικό χώρο στο πεδίο της αντιπαράθεσης των ιδεών, κάτι που ξαφνιάζει και ξεβολεύει την Αριστερά.
Η αντίδραση της καθεστωτικής Αριστεράς σε όλους τους χώρους προνομιακής νομής της, στα μέσα ενημέρωσης, στα πανεπιστήμια, στον πνευματικό βίο και την κοινωνική ζωή είναι θυμωμένη και σπασμωδική, είναι αντίδραση σύγχυσης και θυμού για μια μάχη που νόμιζε κερδισμένη και ξαφνικά βλέπει να χάνεται. Η διαδικασία αυτή της ιδεολογικής αφύπνισης και του πολιτικού επανεξοπλισμού της παράταξης θα συνεχιστεί. Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά στις μετρήσεις της κοινής γνώμης και στο μέλλον θα γίνουν πολύ πιο απτά, με συνέπεια οι ιδεολογικοί συσχετισμοί στο κοινωνικό πεδίο να μεταστραφούν και να ακολουθήσει μια περίοδος κυριαρχίας της πολιτικής θεματολογίας και θεωρίας ιδεών της Δεξιάς.


Και ένα ιστορικό επίμετρο, αναγκαίο νομίζω, καθώς τα αριστερόστροφα παραμορφωτικά γυαλιά της μεταπολίτευσης έχουν μεταλλάξει και τις ιστορικές προσωπικότητες στην συνείδησή μας. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία, ως πολιτικός στην αυτόνομη Κρητική Πολιτεία (1898-1913), όπου αναδείχθηκε σε επικεφαλής της ριζοσπαστικής "εθνικιστικής" παράταξης και συγκρούστηκε σφοδρά με τον Ύπατο Αρμοστή πρίγκηπα Γεώργιο. Αίτημα της παράταξης Βενιζέλου ήταν η τολμηρότερη εξωτερική πολιτική και η έντονη πίεση για ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Το 1910 ήλθε στην Αθήνα ως πολιτικός σύμβουλος των κινηματιών αξιωματικών του Στρατιωτικού Συνδέσμου, τους οποίους επέκρινε γιατί δεν είχαν κάνει δικτατορία μετά την επανάσταση του 1909. Έγινε πρωθυπουργός με την εύνοια του βασιλέως Γεωργίου Α', πραξικοπηματικά στην ουσία, και με την σειρά του εστήριξε την μοναρχία επιβεβαιώνοντας την θέση της στο πολίτευμα και το στράτευμα. Διεμόρφωσε από νωρίς μια ελληνική realpolitik με παράλληλη υιοθέτηση του λαϊκού μεγαλοϊδεατισμού και του αστικού μεταρρυθμιστικού αιτήματος, επεκτείνοντας τα εθνικά σύνορα και εκσυγχρονίζοντας το κράτος. Συγκρούστηκε θυελλωδώς με τον βασιλέα Κωνσταντίνο Α' για την θέση της χώρας στον Α' ΠΠ και υπήρξε ο αυτουργός της κατάδυσης στον Εθνικό Διχασμό (όπως ο ίδιος παραδέχθηκε αργότερα), όμως και της αναλαμπής της πραγμάτωσης των εθνικών πόθων με την κατάληψη της Μικρασίας. Στην τελευταία του περίοδο (1928-1932) έθεσε τις βάσεις του πρώτου ουσιαστικά κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα, στήριξε την συγκρότηση μιας μέσης τάξης και άλλαξε τις βάσεις της εξωτερικής πολιτικής με άξονα την διαβαλκανική συνεννόηση με σαφή ωστόσο παραμονή στην γραμμή της Μ.Βρετανίας. Αυτοί υπήρξαν, περιέργως ίσως για κάποιους, και οι κύριοι άξονες πολιτικής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Ο μεγάλος αυτός πολιτικός δεν δίστασε ποτέ να συνεργαστεί με ή να υποθάλψει στρατιωτικά κινήματα και στρατιωτικές κυβερνήσεις. Δεν δίστασε ποτέ να χρησιμοποιήσει σκληρά έως και αδίστακτα πολιτικά μέσα για να επιτευχθούν οι σκοποί της πολιτικής του. Υπήρξε απηνής και άτεγκτος αντίπαλος του κομμουνισμού, ο πρώτος Έλληνας ηγέτης που θέσπισε νόμους πολιτικών διώξεων και αποκλεισμών. Υπήρξε επίσης ξεκάθαρα αμύντορας της αστικής κοινωνικής οργάνωσης και της ελεύθερης οικονομίας. Ετελεύτησε τον δημόσιο βίο του με τον επίλογο: "Ζήτω ο Βασιλεύς!". Αυτή η πολιτική προσωπικότητα δύσκολα συμβιβάζεται με την λαϊκοδημοκρατική αγιογραφία που μας έχει πλασάρει η αριστερόστροφη διανόηση τις τελευταίες δεκαετίες. Η επιλογή να τονιστούν τα αστικά και φιλελεύθερα φρονήματα αλλά και ο αντικομμουνιστικός προσανατολισμός του Ελ.Βενιζέλου ήταν σαφώς ξεκάθαρη σημειολογικά και ευτυχής ιδεολογικά επιλογή του Γραμματέα της ΝΔ.

Γιάννης Χαραλαμπίδης

Audaces fortuna juvat - Η τύχη βοηθά τους τολμηρούς

Σχόλιο: Με αφορμή τη σθεναρή στάση της κυβέρνησης απέναντι σε ορισμένα ζητήματα ταμπού της μεταπολιτεύσεως, συνέγραψα το ακόλουθο μικρό δοκίμιο περί τόλμης (υπερεμφατικό και πομπώδες, το παραδέχομαι, αλλά έτσι αισθάνομαι). Είναι αλήθεια, ότι μας έχει εκπλήξει ευχάριστα αυτή η στροφή αποφασιστικότητος, που σε άλλες εποχές, όχι μακρινές, θα αποτελούσε αιτία κατάρρευσης του κυβερνητικού σχήματος. Δεν ισχυρίζομαι, φυσικά, ότι έχουμε ξεφύγει τελείως από το πρόσφατο μίζερο παρελθόν και πως όλα είναι καλά καμωμένα. Έχουν γίνει και λάθη, αλλά το σπουδαιότερο είναι η θέληση που διακρίνω να αλλάξει η νοσηρή μεταπολιτευτική κατάστασις. Η φράση του πρωθυπουργού: "Τα λάθη του παρελθόντος δεν θα ξαναγίνουν", αποτυπώνει ανεξίτηλα αυτή τη θέληση. Οψώμεθα.

Η συγκεκριμένη λατινική ρήσις τονίζει ότι τα μεγάλα κατορθούνται, ουχί διά των δισταγμών και υπολογισμών, αλλά με τόλμη. Η τύχη ευνοεί πάντοτε τους τολμηρούς και όχι εκείνους που θα δειλιάσουν. Ο Ανδρέας Κάλβος έγραφε στις Ωδές του: "Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία", αποδεικνύοντας το διαχρονικόν του Ελληνισμού, αφού τα ίδια έγραφε και ο μεγάλος Έλλην Ιστορικός Θουκυδίδης: "Εύδαιμον το Ελεύθερον, το δ' Ελεύθερον το Εύψυχον."

Ο Άγγλος φιλόσοφος Σπένσερ έγραψε επίσης το αξιομνημόνευτον εκείνο: "έσο τολμηρός και παντού έσο τολμηρός", υποννοώντας σαφώς ότι ο τολμηρός άνθρωπος παρασύρει και αυτή την τύχη προς το μέρος του ως σύμμαχο.

Άλλωστε, άνευ τόλμης, ουδέν επιτυγχάνεται εξ εκείνων, τα οποία χαρακτηρίζουμε ως ανώτερα πράγματα` διότι τα μεγάλα έργα δεν φυτρώνουν μόνα των, ούτε πραγματοποιούνται υπό ανθρώπων στους οποίους κυριαρχούν οι δισταγμοί και οι υπολογισμοί. Οι μεγάλοι σταθμοί στην Ιστορία του κόσμου αποτελούν δημιουργήματα θαραλλέων Ανδρών. Μία ματιά στα μεγάλα τεχνολογικά επιτεύγματα, στις εξερευνήσεις, στις ανακαλύψεις, αρκεί ίνα καταδείξει την πρωτοπορία αυτών των Ανδρών.

Εκείνοι οι οποίοι στερούνται της τόλμης και φοβούνται να εκτεθούν  σε περιπέτειες, ακόμη και να σταθούν απέναντι σε επικρίσεις του περιβάλλοντός των, είναι ανίκανοι να ανέλθουν υπεράνω του επιπέδου των κοινών ανθρώπων. Ήτοι να ξεχωρίσουν. Είναι αδύνατον να επιτύχουν ανώτερα πράγματα, εάν δεν τολμήσουν με γρανιτώδη θέληση και επιμονή να κυριεύσουν αυτά.

Εις, σύγχρονός μας έγραψε ό,τι "η αθανασία, ουδέν άλλον είναι, ει μη μόνον ζήτημα αποφάσεως προς γενναίαν τόλμην". Το ηρωικόν τρόπαιον, αποτέλεσμα αποφασιστικής τόλμης, είναι εκείνο που οδηγεί εις την αθανασίαν. Επομένως, ο ηρωισμός είναι τόλμη, και η νίκη, είτε εν ειρήνηι είτε εν πολέμωι, είναι το στεφάνωμα της τόλμης και ο καρπός αυτής. Ο Λεωνίδας, ο Αλέξανδρος, ο Παλαιολόγος, ο Κολοκοτρώνης και πολλοί άλλοι αποτελούν άριστα παραδείγματα πολεμικής ανδρείας, αυταπάρνησης και ηρωισμού.

Ορισμένες φορές, λαμβάνοντας μία τολμηρή απόφαση, είναι δυνατόν να μην αντικρίσουμε τη νίκη, διότι έτυχε να σφάλουμε` αλλά είναι προτιμότερον να διαπράξουμε σφάλματα, τολμώντες, παρά να απολεσθούμε εις τον κύκλο του φόβου προς τις ευθύνες και να συγκρατηθούμε εξ αυτού τούτου εις την ατολμίαν. Εξάλλου, τα σφάλματα μάς παρέχουν την πείρα προς την τελική επιτυχία (μαθαίνουμε μέσα από αυτά). Αρκεί να διατηρήσουμε το θάρρος και να σφυρηλατήσουμε έναν ισχυρό χαρακτήρα ο οποίος δύναται να τολμά και άπαξ και δις και πολλάκις, ώστε κάποια στιγμή να φέρουμε εις πέρας τα σχέδιά μας.

Τοις τολμώσιν η τύχη ξύμφορος  (Θουκυδίδης)

Τους πόνους γαρ οι αγαθοί τολμώσιν, δειλοί δε εισίν ουδέν ουδαμού  (Ευριπίδης)

 Alea jacta est - Ο κύβος ερρίφθη  (Ιούλιος Καίσαρ)

 

Κτησίβιος

Επιχειρηματικότητα κ εθνικότητα κεφαλαίων - Πολύς θόρυβος για τα αυτονόητα!

Το να παραχωρήσεις εκτάσεις από όλα τα νησιά του Αιγαίου είναι ένα extreme case .Οσους περισσότερους επιχειρηματίες φέρεις στο Αιγαίο,Τούρκους και μη, δεν έχει απολύτως καμία σημασία η εθνικότητα,τόσο καλύτερες θα είναι οι σχέσεις των δυο λαών.
Το άρθρο,για όσους αντιλαμβάνονται απο οικονομία,δεν είναι για να δώσει τόσο λύσεις στα προβλήματα των δυο λαων,οι οποίες σίγουρα θα καλυτερεύσουν,αλλά για να εξηγήσει με αυτό το παράδειγμα,οτι δεν θίγεις τα εθνικά ζητήματα όταν κάνεις business.Δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα στον κόσμο όπου κάποιος να κάνει δουλειές και να ζημιωθεί (στα δικά του λεφτά)για να ενισχύσει πολιτικά έναν πολιτικο που θέλει να το παίξει εθνικιστής στους ψηφοφόρους του.
Τρανό παράδειγμα οι ΗΠΑ.Μην μου πείτε οτι οι ΗΠΑ δεν ειναι ισχυρό κράτος!!!Οποιος θέλει ,απο όποια πλευρά του κόσμου μπορεί να επενδύσει στις ΗΠΑ και κανείς δεν τον ρωτάει για πατριωτικούς λόγους απο που κατάγεται.Κανείς πολιτικός που ήρθε σε σύγκρουση συμφερόντων (conflict of interests) με μεγιστάνες της οικονομίας δεν επιβίωσε.Αυτή είναι η πραγματικότητα.Τρανό παράδειγμα και εδώ οι Ελληνες εφοπλιστές.Αν δεν τους δώσεις τα απαραίτητα κίνητρα,θα αφαιρέσουν την σημαία της Ελλάδας απο τα καράβια τους και θα βάλουν την σημαία της Μάλτας ή του Μαρόκου.Δεν ειναι πατριώτης μήπως ο Ελληνας εφοπλιστής?Δεν εχει σχέση με τον πατριωτισμό του όμως αυτό ,αλλά με ενα μαλάκα γραφειοκράτη Ελληνα μπολσεβίκο που αποφάσισε να τον ζημιώσει.Οι εθνικιστικές αντιπαλότητες μεταξύ των κρατών ειναι ζητήματα που αφορούν τους πολιτικούς αμφοτέρων των κρατών.Κανείς επιχειρηματίας και καμιά εταιρία δεν ανταγωνίζεται κάποια άλλη για λόγους εθνικότητας ,αλλά για λόγους αγοράς.

Αν κάποια αμερικάνικη εταιρία για παράδειγμα πετάξει εκτός αμερικάνικης αγοράς μια ιαπωνική εταιρία που επιχειρήσε οικονομική διείσδυση,δεν θα το κάνει για εθνικιστικούς-πατριωτικούς λόγους(για το κουνέρι πχ που τους έκαναν στο Πέρλ Χάρμπορ),αλλά για να επανακτήσει το κομμάτι της αγοράς που έχασε.Υπενθυμίζω την οικονομική διείσδυση(market penetration) που έκανε στις αρχές της δεκαετίας του 80 η Νισάν και η Χόντα.Υπήρχε τότε η πεποίθηση στην αμερικάνικη αγορά αυτοκινήτου,οτι τα αυτοκίνητα μικρού κυβισμού ήταν ενα μη κερδοφόρο business,ήταν δηλαδή ενα μικρό κομμάτι της αγοράς που δεν άξιζε η general motors, η Ford,η Volvo κτλπ να ασχοληθούν,δεδομένη η γενικότερη αντίληψη του μέσου Αμερικανού περι του μεγάλου κυβισμού και μήκους των αυτοκινήτων.Βρήκε λοιπόν έδαφος η Νισάν και η Χόντα και επένδυσαν εκει μέσα και τώρα ειναι Leaders στην αγορά αυτοκινήτου, επεκτεινόμενες και στην αγορά αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού επανεπενδύοντας τα κέρδη τους απο το business αυτοκινήτων μικρού κυβισμού πόλης.Οι managers των αμερικάνικων αυτοκινητοβιομηχανιών κοιμόντουσαν όρθιοι.Ερώτηση:Πριν 40 χρονια απο την οικονομική διείσδυση στις αμερικάνικες αγορές,οι ΗΠΑ <<έκαψαν>> με τις Χιροσίμα Ναγκασάκι την Ιαπωνία.Πως η Ιαπωνία με την πειθαρχία και το κύρος που την διακρίνει επέτρεψε στους ''προδότες'' της Νισάν και της Χόντα να κάνουν δουλειές με τις ''βρωμερές Εβραιοσιωνιστικές'' ΗΠΑ?Γιατί η Αμερικάνικη κυβέρνηση δεν έκλεισε τα σύνορα της και δεν απέκλεισε τους Ιάπωνες μετά απο τους τόσους νεκρούς που είχαν στο β` παγκόσμιο πόλεμο πριν 40 χρόνια και την καταστροφή που υπέστησαν στο Περλ Χαρμπορ?Μάλλον θα ήταν <<δοσίλογοι και ΝΑΙνέκοι>>.

Οι εθνικές διαφορές μεταξύ των κρατών είναι ζητήματα που τροφοδοτούνται και υφίστανται μεταξύ των πολιτικών ηγεσιών και των αντίστοιχων ψηφοφόρων των αντίπαλων κρατών.Ειναι πεδία δράσης πολιτικής αντιπαλότητας και πολιτικής κατανάλωσης.Αυτού του είδους τις αντιλήψεις δεν τις συμμερίζεται και δεν τις ενσωματώνει στην δράση του το επιχειρείν.Το επιχειρείν ειναι straight business με γνώμονα το κέρδος και με στρατηγικό στόχο την απόκτηση ενος μεριδίου της αγοράς μέσω της ανάπτυξης και διατήρησης κάποιου ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος ,σε μια αγορά που είναι πλέον παγκοσμιοποιημένη.Το οικονομικό περιβάλλον δηλαδή επεκτάθηκε σε όλη την υφήλιο.

Ολα αυτά που εξηγώ εδώ έχουν λυθεί εδω και δεκαετίες σε όλα τα σύγχρονα κράτη.Εμείς στο Ελλαδιστάν του ζεμπεκιστάν, ακόμα συγχέουμε, άνευ ορθών επιχειρημάτων πάντα,τα εθνικά ζητήματα με την επιχειρηματικότητα.Είναι δυό διαφορετικές διαστάσεις που δύσκολα τέμνονται.Η ικανότητα του πολιτικού και η διαφορά του με τον πολιτικάντη που το μόνο που ξέρει ειναι να κάνει προσλήψεις στο δημόσιο και πελατειακές σχέσεις,έγκεται στο να μπορέσει βρεί την χρυσή τομή μεταξύ των δυό αυτών διαστάσεων,και να καταφέρει να στρέψει το επιχειρηματικό κεφάλαιο(ασχέτως εθνικής προέλευσης…ναι ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα μπολσεβίκε ακόμα και το τούρκικο) προς όφελος και των εθνικών ζητημάτων.
Αντε τώρα αυτά να τα εξηγήσεις στο αντιμπεριαλιστικό ΚΚΕ,στους μονολιθικούς εθνικομπολσεβίκους της ΧΑ και στους μεσοαστούς πατριώτες και μικροεπιχειρηματίες του εθνικού μετώπου που δεν βλέπουν πέρα από την μύτη τους.
Φυσικά και δεν έχουμε τόσο υψηλές προσδοκίες και η ιατρική επιστήμη περι των λοβοτομών δεν έχει αγγίξει ακόμα τέτοια επίπεδα HI-TEC.
Michalis Delta


 

O "εθνικά κυρίαρχος" νεοέλληνας προ του Μνημονίου!

Πώς ήταν ο εθνικά κυρίαρχος και περήφανος Έλληνας προ Μνημονίου…

18 παράγοντες που μας έκαναν να αισθανόμαστε… εθνικά υπερήφανοι πριν το Μνημόνιο

Προδότες, Δοσίλογοι, Προσκυνημένοι, Πουλημένοι, Τσολάκογλου, ΦΕΚ 240. Και πόσα δεν ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες για την περιβόητη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, η οποία ως προς το τυπικό μέρος της δανειακής σύμβασης συνετελέσθη τον Μάιο του 2010 και... από κει και πέρα η διάταξη για τις εγγυήσεις προς τους δανειστές περνάνε από σύμβαση σε σύμβαση με τη διαδικασία του… COPY-PASTE.
Λοιπόν, ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΝΕΙΑΤΑ και ΤΙΜΗΜΕΝΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ της Ελλάδας είναι χρήσιμο να δούμε πως ήταν ο εθνικά κυρίαρχος και υπερήφανος Έλληνας λίγο πριν μπει η χώρα μας στο Μνημόνιο.
1. Το πετρέλαιο είναι από τη Σαουδική Αραβία και το Ιράκ και το φυσικό αέριο κυρίως από τη Ρωσία και σε περιορισμένες ποσότητες από την Αλγερία. Αντιστοίχως η ΔΕΗ παράγει την ηλεκτρική ενέργεια κατά περίπου 50% από λιγνίτη, υδροηλεκτρικά και ΑΠΕ, ενώ το υπόλοιπο 50 είναι πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Αν δεν είχαμε το… δεύτερο 50% προφανώς θα θέλαμε δελτίο στο ρεύμα.
2. Το σπίτι του πλην του τσιμέντου ΤΙΤΑΝΑ, των τούβλων Κεραμείων Αλλατίνη και του σιδήρου και των κουφωμάτων από την ΕΤΕΜ, τον Τζιρακιάν ή την ΑΛΟΥΜΥΛ φτιάχτηκε με μηχανήματα (μπουλντόζες, μπετονιέρες κλπ.) που είχαν μάρκες Mercedes, Volvo, SCANIA. Τα πλακάκια και τα είδη υγιεινής ήταν κυρίως ιταλικά και ισπανικά.
3. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές ήταν κυρίως γερμανικές (Siemens, AEG, Bosch, Singer), αγγλικές, αμερικανικές ή ιαπωνικές. Ψυγεία, κουζίνες, κλιματιστικά, φούρνοι μικροκυμάτων, όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω… Κάποιοι… καθυστερημένοι έχουν ακόμη συσκευές ΙΖΟΛΑ! Και οι αγορές γίνονται σε ΜΕDIA MARKT, Dixons και άλλες εταιρείες των… κατακτητών.
4. Τα περίπου 5.500.000 οχήματα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα προέρχονται από Γερμανία, Ιαπωνία, ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία, Ισπανία κλπ. Δεν χρειάζονται περισσότερες συστάσεις, απλά κοιτάξτε γύρω σας…
5. Τα κινητά τηλέφωνα είναι γερμανικά, σουηδικά, αγγλικά ή ιαπωνικά (ERICSSON, LG, Motorola, NOKIA) οι δε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας είναι όλες ξένες (Vodafone, Wind και η… γερμανική Cosmote λόγω Deutsche Bank). Η Ελλάδα είναι χώρα 10 εκατ. πολιτών όπου υπάρχουν 11,5 εκατ. τηλέφωνα.
6. Χωρίς ξένες γλώσσες δεν μπορείς να προχωρήσεις, τουτέστιν Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ισπανικά και εσχάτως Κινέζικα, Τουρκικά, Ρωσικά, Αραβικά.
7. Οι… περήφανοι αγρότες διαθέτουν τρακτέρ MAGIRUS DEUTSCHE, FORD, EBRO, MASSEY FERCUSON, FIAT για να σπείρουν τα χωράφια τους με γαλλικούς, αμερικανικούς, γερμανικούς, ολλανδικούς, ισπανικούς κ.ά. σπόρους. Ενίοτε έκλειναν τους εθνικούς δρόμους καταγγέλλοντας την πολιτική των μονοπωλίων και των Βρυξελλών, φωτογραφιζόμενοι μπροστά από τα τρακτέρ τους…
8. Ο εθνικά κυρίαρχος και υπερήφανος Έλληνας έπινε ουίσκι, βότκα, τζιν, ρούμι, Bacardi, Μαρτίνι, μπίρες (Carslberg, Heineken, Amstel ενώ με τα άδεια μπουκάλια μπορούσε να κάνει… πάσης φύσεως ανακύκλωση) ενώ οι… καθυστερημένοι και λιγότερο… υπερήφανοι έπιναν κρασάκι, τσίπουρο και τσικουδιά από το αμπέλι
9. Ο εθνικά κυρίαρχος και υπερήφανος Έλληνας καπνίζει κατά 70% εισαγόμενα τσιγάρα, ήτοι Marlboro, Camel, Winston, Cooper, Silk Cut κλπ.
10. Ο εθνικά υπερήφανος Έλληνας ψωνίζει από τα Carrefour, LIDL και Βασιλόπουλο (ανήκει στον βελγικό όμιλο Delhaize). Ως προς την γκάμα των προϊόντων ψωνίζει από Αργεντινή, Βραζιλία, Τουρκία, Αίγυπτο κ.ο.κ.
11. Τα είδη σπιτιού αγοράζονται από τα ΙΚΕΑ και τα Leroy Merlin.
12. Τα ρούχα-παπούτσια κλπ. είναι Gucci, Prada, Valentino, Adidas, PUMA, Asics, NIKE, Reebok, X, και λόγω… φτώχειας τα κινέζικα από τους πάγκους της λαϊκής.
13. Τα είδη κομμωτηρίου και βαφής είναι γαλλικά, γερμανικά, αγγλικά, ενώ οι κολώνιες είναι Gucci, Prada, Play, Escada κλπ.
14. Τα ρολόγια είναι Vogue, Orient, SEIKO, αλλά και ROLEX για λίγους.
15. Με εθνική υπερηφάνεια ο Νεοέλληνας είναι λάτρης της ποπ, ροκ, ραπ, house, heavy metal μουσικής κ.ο.κ.
16. Τα πολεμικά αεροσκάφη είναι αμερικανικά και γαλλικά, τα τεθωρακισμένα γερμανικά, οι πύραυλοι και τα αντιαεροπορικά από τη Ρωσία. Ευτυχώς που τις μισές σφαίρες τις παράγουμε εδώ στην εθνικά υπερήφανη Ελλάδα…
17. Οι μηχανές σε εργοστάσια, επαγγελματικούς χώρους κλπ. είναι από γερμανικές, αμερικανικές, ιταλικές, γαλλικές, αμερικανικές και άλλες μάρκες.
18. Το Greek souvlaki είναι από αραβική πίτα, αιγυπτιακή πατάτα, κυπριακή ντομάτα, τουρκικό κρεμμύδι, ολλανδικό χοιρινό.

Λουκάς Γεωργιάδης

Μαρίνες και Τούρκοι επιχειρηματίες.

Σάλος έχει προκληθεί τώρα τελευταία με την ενδεχόμενη παραχώρηση μαρίνων σε Τούρκους κροίσους,για το κατά πόσο αυτό αποτελεί πράξη εσχάτης προδοσίας.

Μιλάνε επίσης για πρακτορική διείσδυση της Τουρκίας στα ελληνικά θέματα μέσω των Τούρκων επιχειρηματιών.
Αν εγώ ήμουν υπουργός ανάπτυξης ή υπουργός ναυτιλίας ,θα παραχωρούσα μεγάλες εκτάσεις από όλα τα ξερονήσια του Αιγαίου,από την Λήμνο μέχρι την Κάρπαθο,αποκλειστικά και μόνο σε Τούρκους επιχειρηματίες που θα επιθυμούσαν να κάνουν οικονομική διείσδυση στην χώρα μας.Ολα τα νησιά του Αιγαίου,πλην των κοσμοπολίτικων νησιών των Κυκλάδων,θα τα παραχωρούσα στους γείτονες να φτιάξουν μαρίνες,ξενοδοχεία και ότι αλλου είδους business επιθυμούν να κάνουν ,υπο δυο βασικές προυποθέσεις:

Α)Οι κατασκευαστικές εταιρίες που θα φτιάξουν τις εγκαταστάσεις να είναι ελληνικές και οι οικοδόμοι που θα εργάζονται να είναι Ελληνες και όχι τιποτα λαθρομετανάστες.

Β)Στις εγκαταστάσεις το προσωπικό να είναι ως επι το πλείστον Ελληνες ,πλην των managers που εύλογο είναι να είναι Τούρκοι.
Ακόμα και τζαμιά θα τους έχτιζα αν μου το ζητούσαν,σε όλα τα νησια του Αιγαίου,και θα έδινα και βίζα σε όλους τους Τούρκους που θα επιθυμούσαν να κάνουν διακοπές στα νησιά μας.Ξεκινάμε να εξηγησούμε τα παραπάνω πριν πάθουν εγκεφαλικό μερικοί  μερικοί.

Πολλοί  όταν ακούνε για παραχωρήσεις σπεύδουν να προεξοφλήσουν ότι επρόκειτο περι ξεπουλήματος.Τα νησιά δεν αποτελούν αντικείμενο πωλητηρίου συμβολαίου,είναι δημόσια αγαθά,δεν πωλούνται.Ομως ,μπορούν να παραχωρηθούν μέσω κάποιας ειδικής σύμβασης μεταξύ του δημοσίου και ιδιωτών,για την αξιοποίηση τους προς όφελος και των δυό συμβαλλόμενων. Στα πλαίσια αυτά το Δημόσιο έχει την ευχέρεια να προβεί, υπό τις προϋποθέσεις που θέτουν οι κείμενες διατάξεις της νομοθεσίας, στη σύναψη συμβάσεων  με ιδιώτες, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, εγχώρια ή αλλοδαπά,με σκοπό την άμεση ή έμμεση εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπών δημοσίου συμφέροντος.

Το δημόσιο συμφέρον έγκειται στο ότι θα μειωθεί η ανεργία,εφόσον θέσαμε σαν βασική προυπόθεση ότι θα απασχοληθούν Ελληνες  πολίτες,και στην είσπραξη φόρων από την οικονομική δραστηριότητα  των τούρκικων επιχειρήσεων(ΦΠΑ,φόρος εισοδήματος,φόρος στα διανεμούμενα κέρδη,έσοδα από μισθωσεις ακινήτων κτλπ).

Πάμε να εξετάσουμε το ενδεχέμενο της πιθανής άσκησης μισελληνικής δράσης από πλευράς των Τούρκων επιχειρηματιών.Το κεφάλαιο δεν εχει εθνική σημαία.Το κεφάλαιο κινείται βάσει κινήτρων με γνώμονα αποκλειστικά το κέρδος. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι όλοι οι υποψήφιοι επιχειρηματίες είναι φιλικά προσκείμενοι στο κομμα του Ερντογάν-Νταβούτογλου και ότι δέχονται εκκλήσεις-πιέσεις από αυτούς  να ασκήσουν συμπεριφορές που θίγουν τα ελληνικά συμφέροντα.Τα κεφάλαια προς επένδυση δεν τα βάζει το τουρκικό δημόσιο,ουτε είναι του Ερντογάν ή του Νταβούτογλου,είναι των Τούρκων επιχειρηματιών,και κανείς επιχειρηματίας δεν επενδύει κεφάλαια για να εγγράψει χασούρες.Σε αυτό τον πλανήτη,και σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε,ουδείς είναι <<χασοσκόπος>> και καμιά  εταιρία δεν είναι <<ζημιοσκοπική>>.Ο επιχειρηματίας λοιπόν που σέβεται τον εαυτό  του,θα πρέπει να κάνει μια ανάλυση κόστους-όφελους και να ζυγιάσει :από την μια την εικοσαετή σύμβαση που θα έχει με το ελληνικό δημόσιο και με την δυνατότητα να επεκτείνει τις business στην ελληνική επικράτεια επανεπενδύοντας τα κέρδη του ……και από την άλλη τις ενδεχόμενες  πολιτικάντικες πιέσεις ενδοτουρκικής κατανάλωσης των Νταβούτογλου-Ερντογάν .
Από την μια δηλαδή έχεις ένα εικοσαετές business plan και από την άλλη εχεις τα προσδοκόμενα οφέλη που σου τάζουν οι Ερντογάν-Νταβούτογλου,οι οποίοι θα παραμείνουν στην εξουσία ακόμα για δυό ή τέσσερα ή οκτώ το πολύ χρόνια.
Από την άλλη η ΕΥΠ θα παρακολουθεί τις κινήσεις του επιχειρηματία και αν αυτός ασκήσει οποιάδηποτε δράση που ζημιώνει τα εθνικά μας συμφέροντα θα υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο το ελληνικό δημόσιο να λύσει την σύμβαση κρατικοποιώντας τον φορέα.

Τόσα χρόνια προσπαθούσαμε να φτιάξουμε τις σχέσεις των δυο λαών με μονομερείς άκαρπες προσπάθειες από δικής μας πλευράς,ενίοτε με κουμπαριές,με ζεμπεκιές,με χλιαρές πολιτιστικές κινήσεις και με απομείωση της δικής μας  ιστορίας  για λόγους καλής γειτονίας(συνωστισμός στην προκυμαία της Σμύρνης,Σκαι 1821 κτλπ),ενώ αυτοί ασκούσαν ανένδοτοι των αλυτρωτισμό τους.Επίσης τόσα χρόνια κάναμε τιτανοτεράστιες  αμυντικές δαπάνες επιβαρύνοντας τον προυπολογισμό, με μεγάλα περιθώρια διαφθοράς από πλευράς όλων των υπουργών εθνικής άμυνας(Τσοχατζόπουλε και Παπαντωνίου τα μεγαλεία σας!!)
Όλα τα παραπάνω προβλήματα θα τα επιλύσει το επιχειρείν.Με ένα σμπάρο δυό τριγόνια.Αντι λοιπόν να αγοράζουμε φρεγάτες,πολεμικά  αεροπλάνα και βόμβες από τους Γάλλους,Γερμανούς,Αμερικάνους και να ενισχύουμε το δικό τους ΑΕΠ,μπορούμε κάλλιστα να εξοικονομίσουμε αυτά τα χρήματα για την παιδεία,την υγεία ,τον πολιτισμό μας,χρησιμοποιώντας ως ‘’φρεγάτες’’ τους Τούρκους επιχειρηματίες να κρατάνε αυτοί  για εμας τις ‘’θερμοπύλες’’.Θα δείτε ότι αν γίνουν σώστα και πάντα προς αμοιβαίο όφελος τα παραπάνω,θα κοπούν μαχαίρι και οι παραβιάσεις στο Αιγαίο και τα πρακτοριλίκια πάνω στην Θράκη .Το κεφάλαιο απαιτεί  κοινωνική γαλήνη και όχι εχθροπραξίες, και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες θα ασκήσουν τις κατάλληλες πιέσεις στους πολιτικάντηδες της απέναντι όχθης ώστε να κοπούν μαχαίρι οι εχθροπραξίες.Τότε θα δείτε τους Τούρκους πολιτικάντηδες να παίρνουν αυτοί την πρωτοβουλία για κουμπαριές,συμπόσια  και ζεμπεκιές.Ετσι,το επιχειρείν και το αμοιβαίο συμφέρον θα φέρει τους δυό λαούς πιο κοντά. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος άλλωστε για να γινει αυτό,δυστυχώς για τους φίλους τους μπολσεβίκους και τους ενθουσιώδεις εθνικομπολσεβίκους.
Αν οι επιχειρηματίες για τους δικούς τους πελάτες θελήσουν να τους παραχωρηθεί και κάποιος χώρος ώστε να χτίσουν και τζαμί,γιατί  εμείς θα πρέπει να τους το αρνηθούμε?Σοκάρει σαν πρώτη ιδέα.Κάποιοι θα μιλήσουν για εκτουρκισμό του Αιγαίου,για υποχώρηση της Ελληνορθοδοξίας  στο Ισλάμ και άλλες τέτοιες κουταμάρες.Εν έτει 2010 επι ΓΑΠ,σύσσωμες οι πολιτικές δυνάμεις και κυρίως οι δυνάμεις της αριστεράς(και της καθόδου) ,ηταν πρόθυμες να χτίσουν Τέμενος στην Αθήνα για τους ισλαμοφασίστες τριτοκοσμικούς Αφγανούς,Πακιστανούς λαθρομετανάστες που διώχνουν μέσω εμβασμάτων ρευστότητα από το οικονομικό μας σύστημα…… και δεν θα φτιάχναμε τζαμί  σε αυτούς που θα φέρουν κεφάλαιο απ`έξω?Τόσους χιλιάδες ναούς χριστιανικούς έχουμε,σε τι θα μας βλάψει αν σε κάποια νησιά  κάνουμε και μια δεκαριά μικρα τζαμιά για τους επιχειρηματίες και τους πελάτες τους?Υπ`οψιν,άλλο τέμενος και άλλο τζαμί,καμιά σχέση το ένα με το άλλο.Το Τέμενος είναι μνημείο και σημάδι ισχύος ,σημείο αναφοράς,του Ισλάμ.Το τζαμί είναι ενας απλός θρησκευτικός ναός όπως όλες οι εκκλησίες μας.
Το 2010 ζήσαμε το φιάσκο με τον τιτανοτεράστιο καραγκιόζη Σαρκοζί ,που ήρθε στο ελληνικό κοινοβούλιο να μας πει πόσο αγαπάει την Ελλάδα και ότι κατάγεται από την Θεσσαλονίκη(Je suis Salonikien)…και από πίσω μας πωλούσε πανάκριβα τις φρεγάτες και τα Μιράζ  του.Τα ίδια και με τους Γερμαναράδες με τα υποβρύχια που γέρνουν και με τα σκάνδαλα Ζίμενς.Πολύ πιο πολύ πιστεύω στην ελληνοτουρκική  φιλία,και πολύ πιο πολύ έχουμε να επενδύσουμε στις σχέσεις μας με τους Τούρκους  και να κερδίσουμε από αυτές  παρά με αυτά τα καθάρματα.Ανέκαθεν η δύση μας έκαιγε και ακόμα και σήμερα μας καίει με τα μνημόνια και τις μερκελικές πολιτικές λιτότητας.Στο διαίρει το δικό μας επικρατεί το βασίλευε του <<je suis salonikien>> και της παρέας του.

ΑΝΑΓΚΗ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ

Ζούμε σε ένα απόλυτα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον.Η παγκοσμιοποίηση είναι η επέκταση του επιχειρείν πέρα των εθνικών συνόρων.Δηλαδή η απόλυτη ελευθερία μετακίνησης κεφαλαίων σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.Η παγκοσμιοποίηση τελείται με δυο τρόπους:Με το διεθνές εμπόριο(εισαγωγές-εξαγωγές) και με τις επενδύσεις σε μονάδες παραγωγής στο εξωτερικό.Οι επενδύσεις στο εξωτερικό  γίνονται κυρίως είτε με ειδικές συμβάσεις με το δημόσιο,είτε με την απόκτηση μετοχικών πακέτων,με συγχωνεύσεις εταιριών,με την σύσταση  joint ventures στο εξωτερικό .
Μας ενόχλησε η είδηση ότι το δημόσιο προτίθεται να συνάψει συμβάσεις  με Τούρκους κρίσους.Πριν πέντε ημέρες συνέβη το εξής: Η τουρκική εταιρία D-Marine που ανήκει στον τουρκικό όμιλο Dogus απέκτησε Το 51% του μετοχικού κεφαλαίου της ελληνικής εταιρείας MedMarinas του ομίλου Κυριακούλη,γεγονός που σημαίνει ότι πλέον περνούν στα χέρια του γνωστές μαρίνες στην Ελλάδα, όπως των Γουβιών στην Κέρκυρα, και της Λευκάδας.Ο εν λόγω  όμιλος διαθέτει μάλιστα ποσοστό και στη μαρίνα της Ζέας, ενώ έχει αποκτήσει και το 50% της μαρίνας του Φλοίσβου.Με αυτή την εξαγορα,η τουρκική εταιρεία αυξάνει το δυναμικό της από 5.143 σε 8.489 σκάφη σε μαρίνες στην Τουρκία, την Ελλάδα και την Κροατία.
Ποιά η διαφορά μεταξύ της οικονομικής διείσδυσης μέσω σύμβασης με το δημόσιο και αυτής μέσω απόκτησης του πακέτου μετοχών του 51%?Απάντηση:Καμία!
Αλλωστε ο Ερντογάν με κάτι τέτοιες κινήσεις έβγαλε την Τουρκία από την κρίση.Πριν δέκα χρόνια ήταν και αυτοί στα μνημόνια και στο ΔΝΤ,και με κατι τέτοιες έξυπνες κινήσεις κατάφερε να προσελκύσει όλο το διεθνές  κεφάλαιο στην Τουρκία ,η οικονομία έτρεχε και τρέχει με παλαβούς ρυθμούς ανάπτυξης(με 8% το 2008-2009 και σήμερα με 3% ,ενώ εμεις έχουμε αρνητική  ανάπτυξη -7%),απέκτησαν τεχνογνωσία(know-how) και πλέον παράγουν τα πάντα,εκσυγχρόνισαν το τουριστικό τους προιόν εν συγκρίσει με εμάς που χάσαμε πολύτιμο έδαφος σε αυτόν τον τομέα  κτλπ.
Εμείς εδώ στο Ελλαδιστάν ακόμα σκεφτόμαστε με βάση το κομμουνιστικό μανιφέστο του Μάρξ&Ενγκελς της εποχής της ατμομηχανής,ονειρευόμαστε ολημερής μπολσεβίκικες  επαναστάσεις και απαντάμε με <<προστατευτισμό>> στην παγκοσμιοποίηση των υπερσύγχρονων  <<ιμπεριαλιστικών>> κρατών για να μην δυσανασχετήσει η σταλινική Αλέκα και ο τροτσκιστής Τσίπρας  με τους κουκουλοφόρους του.

Μάλλον,όσοι σπεύδουν να παρεξηγήσουν ή να παρερμηνεύσουν τους παραπάνω συλλογισμούς, λησμονούν τι είναι ανάπτυξη και πως αυτή μετριέται.Την μετράμε με το ΑΕΠ(ακαθάριστο εγχώριο προιόν),το οποίο είναι: το σύνολο των αγαθών και υπηρεσιών, νέας παραγωγής, σε ευρώ ,που παράγεται εντός των γεωγραφικών συνόρων ενός κράτους,
εντός ενός συγκεκριμένου έτους,με παραγωγικούς συντελεστές(τεχνολογία,εργασία,κεφάλαιο)…ΑΠ`ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ!
Αρα,εφόσον εξ αρχής θέσαμε ως βασική προυπόθεση ότι οι εργαζόμενοι θα είναι Ελληνες και όχι λαθρομετανάστες,και ότι στην δύση δεν θα ανεχτούμε ειδικές οικονομικές ζώνες(ΕΟΖ) ,πλήν κάποιων ελαστικοποιήσεων στα θέματα εργασίας για λόγους παραγωγής κινήτρων,τότε………..το προς επένδυση κεφάλαιο δεν μας ενδιαφέρει από πού προέρχεται.
Δεδομένο ότι έχουμε 26% ανεργία,και μέσα σε τρία έτη καταστράφηκαν 350.000 θέσεις εργασίας ,όσες δηλαδή δημιουργήθηκαν από το 1995-2009,δεν έχουμε την πολυτέλεια να πούμε δεν μας αρέσει το κεφάλαιο άπαξ και αυτό προέρχεται από την Τουρκία ή από αλλού,με μοναδικό σκοπό και τεκμηρίωση  να πλέξουμε το εγκώμιο του κάθε Μιχαλολιάκου και της κάθε <<αντι-ιμπεριαλιστικής>> Αλέκας.

Πώς θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη?Με την αύξηση των δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων.Δημόσιες επενδύσεις δεν μπορούν να γίνουν μιας και είναι ελλειμματογενείς και δεν υπάρχουν και χρήματα για να γίνουν(δυστυχώς πτωχεύσαμε σύντροφοι),πλήν των όποιων κονδυλίων ΕΣΠΑ κτλπ,τα οποία είναι ψίχουλα.Αρα,το παν επικεντρώνεται στις ιδιωτικές επενδύσεις .Γιατί αυτές να μην γίνουν εξ ολοκλήρου από το εγχώριο κεφάλαιο ώστε να μην έχουμε εκροές συναλλάγματος από την καταβολή μερισμάτων ή  royalties?Δυό είναι οι λόγοι:
 

Α)Επειδή το κράτος μας είναι ‘’not business friendly’’(σοβιετικός καπιταλισμός),οι μόνοι επιτυχημένοι επιχειρηματίες είναι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες,τους οποίους τώρα έχουμε στο στόχαστρο με τις λίστες Λαγκάρντ και Λίχτενσταιν.Οπότε,δεν πρόκειται να ανοίξουν τα σεντούκια και να γίνουν βoρά στα αντικαπιταλιστικά κόμματα.

Β)Τα όποια νόμιμα και δηλωθέντα εισοδήματα έχουν,δεν φτάνουν για την επίτευξη του θεμιτού αποτελέσματος που είναι η καταπολέμηση της τεράστιας ανεργίας.
Αρα  η λύση βρίσκεται στην προσέλκυση των ξένων επενδύσεων.Ποιοί είναι οι υποψήφιοι ξένοι επενδυτές?Είναι όλες εκείνες οι πολυεθνικές εταιρίες,οι οποίες με την πολυετή οικονομική διείσδυση τους στις αγορές όλου του κόσμου(geographical diversification) απέκτησαν την απαραίτητη τεχνογνωσία και ικανότητες και συσσώρευσαν την απαραίτητη υπεραξία ,την οποία προτίθενται να επενδύσουν στην χώρα μας …ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ.
Το ανταγωνιστικό περιβάλλον δεν έγκειται μόνο στην μείωση του εργατικού κόστους.Εγκειται σε όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές του μνημονίου που είναι όλες στην σωστή κατεύθυνση,στις φορολογικές ελαφρύνσεις και στις διευκολύνσεις έναρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας.Γιατί μας πειράζει άραγε αν ο επενδυτής είναι μια τουρκική πολυεθνική,όπως είναι ο όμιλος Dogus,εφόσον αυτός ταυτοχρόνως δραστηριοποιείται και σε άλλα δέκα κράτη?Οι Τούρκοι έπρεπε να εμποδίσουν την εξαγορά της Finansbank από την εθνική τράπεζα για ιστορικούς και εθνικιστικούς λόγους?

ΚΡΑΤΗ  LEADERS ΚΑΙ   FOLLOWERS

Εν Κατακλείδι,τα κράτη χωρίζονται σε δυό ομάδες :σε κράτη Leaders και σε κράτη  followers-satelites.Τα κράτη Leaders κινούν τα νήματα και αποφασίζουν τους όρους του παιχνιδιού.Τα κράτη followers κινούνται γύρω από τα πρώτα και κάνουν μπίζνες με αυτά ακολουθώντας τους κανόνες τους για να γευτούν και αυτά λίγη από την ευημερία τους,αυτές είναι οι λεγομενες  αναδυόμενες οικονομίες.Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία που δεν επιτυγχάνει αυτή την σύγκλιση στα μοντέλα των leaders  και  είναι τα τριτοκοσμικά κράτη(Σουδάν,Μπαγκλαντές,Πακιστάν κτλπ…οι σύντροφοι της Αλέκας δηλαδή).Κάποτε οι οικονομίες ηταν κλειστές,τώρα είναι απόλυτα παγκοσμιοποιημένες και τα κράτη leaders δεν επιθυμούν φραγμούς  στο κεφάλαιο ,το οποίο μπορεί να μετακινείται και με υπεράκτιες εταιρίες και όπως γουστάρει.Εμεις επιτέλους πρέπει να αποφασίσουμε αν θα είμαστε followers,με στρατηγικό όραμα οι δικές μας πολυεθνικές να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και να  γίνουν leaders και να αλωνίζουν στην υδρόγειο,αν θα καλωσορίσουμε το κεφάλαιο απ`όπου και αν προέρχεται χωρίς εθνικιστικές κορώνες και φράγμους,………..ή αν θα γίνουμε ………..Β.Κορέα του Κιμ Γιόνγκ Ούν όπως επιθυμεί η Αλέκα.

Υ.Γ.:Αυτό το κείμενο τους περισσότερους από εσάς θα τους σοκάρει και θα τους βρεί αρνητικούς σε τέτοιες ‘’νεοφιλελεύθερες’’  σκέψεις.Κάποιοι θα πουν μα καλά τι γράφει ο προδότης,είναι πράκτορας των Τούρκων?Ισως η κοινωνία μας,ελέω πολυετούς άκρατου μπολσεβικισμού, δεν έχει ωριμάσει αρκούντως για να κατανοήσει το εύρος τέτοιων οικονομικών πολιτικών.Σε άλλα κράτη,όπου δεν επικρατεί η ηγεμονία της αριστεράς ,τέτοια ζητήματα εχουν λυθεί εδώ και δεκαετίες.Τα σύγχρονα κράτη έχουν μπεί στον στίβο του business friendly,εμεις ακόμα δεν έχουμε βάλει ούτε τα παπούτσια.

Michalis Delta